Specials

Leren monteren deel 1: de verhaallijn

Inhoudsopgave

Een filmpje dat van de hak op de tak springt, is niet prettig om naar te kijken. Een goed filmpje kenmerkt zich vooral door een duidelijke verhaallijn. Dat het creëren van zo’n verhaallijn lang niet altijd eenvoudig is, heeft iedereen ongetwijfeld wel eens ervaren. In dit eerste deel van de serie Leren Monteren staan we daarom uitgebreid stil bij deze belangrijke stap in de montage.

Wij amateurfilmers en editors maken zelden een uitgebreid filmscript voordat we gaan filmen, waarin de complete verhaallijn staat uitgeschreven en getekend. Veel vaker komt het voor dat we gewoon de camera ter hand nemen op een vakantie, dagje uit of speciale gelegenheid en alles vastleggen wat we interessant vinden. Consequentie daarvan is, dat we achteraf wel de hoofdonderwerpen hebben, maar geen verhaallijn.

Als u op al deze opgenomen beelden terugkijkt op de computer, is er behalve voor u waarschijnlijk voor niemand een touw aan vast te knopen van wat al die beelden betekenen. Een shot van een gevel van een oud pand, de besneeuwde bergen van een wintersportvakantie of het dagje aan het strand, krijgen immers pas betekenis als ze worden ingekaderd in een logisch verhaal.

Zouden we deze beelden zonder het bedenken van een verhaallijn gaan monteren, dan is de kans groot dat de uiteindelijke film niet interessant is om naar te kijken voor de neutrale kijker. Die verwacht namelijk dat de beelden geduid worden, zodat ze aan kracht en betekenis winnen. Het is uw taak als editor om die verhaallijn tijdens de montage  te bedenken en te creëren.

 

 


Cor Vermeulen 06.06.2011 11:48  
Waarom altijd "vakantiefilm"? Nee0  

De doorsnee "vakantiefilm" van de beginnende amateur is meestal voor een kijker niet interessant. Dat komt omdat zo'n film als een echte filmsoort eigenlijk niet bestaat. Het zal in bijna alle gevallen gaan om een registratie, een reportage dus. In enkele gevallen wellicht om een documentaire, als er tenminste een persoonlijke visie van de maker gegeven wordt. Behalve degenen die erbij waren en een paar naaste familieleden is er geen enkele andere kijker wiens aandacht je langer dan enkele minuten kan vasthouden met alleen maar je eigen vakantiepret. Maak van je tijdens de vakantie opgenomen beelden dus een informatieve film en behandel één onderwerp per film. Als je alle shots heb bekeken en op papier hebt omschreven en gesorteerd (gaat uitstekend met de Windows verkenner: naam hernoemen), ga dan aan de hand daarvan je verhaal schrijven op papier. Dat verhaal gaat dienen als basis voor de voice-over die bij dit soort films bijna altijd onmisbaar is. Maak een voorlopige voice-over en gebruik deze meteen al in de montage die je gaat opzetten. Deze wordt mede bepalend voor de groepering van de shots en het tempo van je film. Maak de shots niet te lang. Als er niet van een echte handeling sprake is, is 4 seconden voldoende, voor close ups is meestal 1 sec genoeg. Daarover moet je in ruime mate beschikken (daar zorg je voor door veel op te nemen). Je moet bij dit soort werkwijzen dus zeer, zeer veel materiaal hebben opgenomen. Naar schatting zal slechts zo'n 10% daarvan echt in de film terechtkomen...
En bedenk: Een film is pas klaar als er, zonder dat de informatie geweld wordt aangedaan, geen shots meer inzitten die er uit hadden gekund!

 
   
       

  1000 Resterende tekens

 
 

Zoeken