Sonja ter Laag 25 jaar achter de camera

Sonja ter Laag viert deze maand haar vijfentwintigjarig jubileum als professionele cameravrouw. Om twee redenen een opmerkelijke prestatie: er zijn in Nederland maar weinig cameravrouwen actief en weinig cameramensen houden het zó lang vol. Hoogtse tijd voor een interview met deze opmerkelijke vrouw.

Het is 1972 als Sonja zonder diploma de havo verlaat. Onder het motto ‘als je niet wilt leren, moet je maar wer­ken’ biedt haar vader haar een baan aan. Hij is na zeven jaar als cameraman gewerkt te hebben voor het actualiteitenprogramma Televizier zelfstandig geworden en op zoek naar iemand die het geluid kan verzorgen. “Ik ben een beetje onder druk gezet. Het kwam hem goed uit, ook omdat er destijds niet veel geluidstechnici waren. Ik liep daar als achttienjarig meisje achter hem aan met een Nagra-bandrecorder. Een microfoonhengel hadden ze nog niet. Ik gebruikte een Sennheiser-microfoon MKH 416. Eigenlijk was het werk vrij eenvoudig, maar ik vond het vooral bere-interessant.”

Al na enkele maanden neemt haar vader haar mee op haar eerste reis naar Cherry Hill in Amerika. Daar moeten ze een reportage maken over Mohammed Ali voor Sportpanorama.Vlak daarna vliegt ze naar haar geboorteland Suriname voor een reportage voor De Ombudsman, om direct daarop voor Toppop een opname te draaien van zanger Demis Roussos op de Akropolis in Athene. “Voor die opnamen is een playbackmachine nodig, die niet eenvoudig te hanteren was. Ik begreep er niet veel van, maar mijn vader sloot alles aan, terwijl ik tijdens de opnamen genoot van het mooie uitzicht op Athene.”  Het werk als geluidsvrouw blijft ze doen tot 1974. Daarna gaat ze zeven jaar op kantoor werken om in de avonden te studeren en haar havo-en vwo-diploma te halen.

“Toen ik in 1981 van het Avondcollege af kwam, was mijn broer Hans inmiddels ook al enige jaren als geluidsman werkzaam. Eerst bij mijn vader, later zelfstandig. Omdat mijn vader iemand nodig had en het bedrijf waar ik werkte failliet ging, ben ik weer aan de slag gegaan als geluidsvrouw. Ik vond dat eigenlijk een terugval na mijn laatste kantoorbaan, maar ik deed het toch. Het blijft immers een bijzondere wereld, waar deuren voor je opengaan die voor anderen gesloten blijven.”
Sonja besluit dan ook haar diensten aan te bieden als geluidsvrouw bij andere cameramensen, waaronder de bekende Hongaarse cameraman Lajos Kalános. In die beginperiode ziet ze een advertentie van de NOS voor een cameraman/vrouw in opleiding. Ze solliciteert.