Sleutelen aan mpeg-2 - Group of Pictures

De mpeg-encoder zal de hoeveelheid kleuren nog verder reduceren. Hierbij gaat met er vanuit dat het menselijk oog niet geschikt is voor het waarnemen van kleine details. Vervolgens wordt het beeld opgedeeld in blokken van 8 pixels x 8 beeldlijnen. Dit gebeurt door de Discrete cosinus-transformatie (DCT). Van deze blokken worden alleen de gemiddelde helderheid- of kleurwaarden opgeslagen.

De quantisering zorgt er daarna voor dat de verschillende dct-waarden in een matrix worden opgeslagen die voor verdere reductie van de gegevens zorgt. Als laatste stap kijkt de mpeg-encoder naar de verschillende frames waaruit de video is opgebouwd, om ze vervolgens te encoderen. Mpeg-2 maakt gebruik van intra- en interframe compressie. Bij intra-frame compressie wordt alle informatie van een frame geëncodeerd en bij interframe compressie alleen de verschillen tussen de frames.

Bij mpeg-2-compressie worden de videobeelden opgebouwd uit zogenaamde Group of Pictures (GOP). Een GOP bestaat uit I (Intra), B (Bidirectional) en P (Predictive) frames. Een I-frame wordt in zijn totaal geëncodeerd. B-frames kijken naar achterliggende en voorliggende I- en P-frames en slaan de verschillen daartussen op. P-frames slaan alleen de verschillen op met eerdere I- of P-frames.

Deze manier van encoderen zorgt ervoor dat de video moeilijk te bewerken is in videomontagesoftware. Veel frames zijn immers afhankelijk van informatie van andere frames. Als we hierin willekeurig gaan knippen lopen we het risico dat er frames ontstaan zonder referentiekader. Gelukkig wordt montagesoftware steeds intelligenter en het zal een kwestie van tijd zijn voordat alle programma's overweg kunnen met het monteren van mpeg-2. Tot die tijd kunt u er voor kiezen uw originele materiaal te encoderen met alleen maar I-frames. U heeft dan de beste kwaliteit, minder problemen met monteren, maar ook grotere bestanden die moeten worden opgeslagen.